Column

1-mei - dag van de kaviaarsocialisten

Een column door Janice Laureyssens

Arbeiders lopen nog nauwelijks mee in de jaarlijkse 1-mei stoet van de socialisten en toch krijgen ze alle aandacht van de media. Vakbondsafgevaardigden en amper een paar gepensioneerde arbeiders zijn de enigen die je nog ziet. De rest zou al uit het buitenland moeten komen om de naam ‘stoet’ nog enigerlei betekenis te geven, maar ook die ontbraken op het appèl. Om volk te trekken liep Freya Van de Bossche mee in Gent, gehuld een rood Baywatchpak, samen met haar kinderen die ze tot nu toe angsvallig uit de media hield. Aan gewiekste marketing ontbreekt het de socialisten duidelijk niet.

De redevoeringen waren navenant. Inplaats van zich te bemoeien met goed bestuur, willen ze zich mengen in private aangelegenheden van bedrijven.
Gaat het de socialisten iets aan, wanneer bedrijven hun topmanagers hoge lonen willen betalen? Nee, maar toch willen ze nu een ‘graaitaks’ invoeren.
Stel je voor, socialisten die durven spreken over graaien, je moet maar durven...

Groen! doet er nog een schepje bovenop, want wanneer ze geld ruiken zijn ze niet meer te stoppen. Zij willen een extra belasting heffen op inkomens vanaf 500.000 euro, progressief oplopend naarmate het inkomen stijgt.
Hoeveel bedrijven zullen er dan nog verdwijnen? En met hen de managers?
We hebben nu al de hoogste belastingstarieven in Europa... Zouden de salonsocialisten niet beter zelf wat minder graaien in de inkomens van de bevolking?

Solidariteit is nog zoiets. Moet de solidariteit nu echt altijd van één kant komen? Hoe zit het met de solidariteit van diegenen die zich blijvend nestelen in het sociale zekerheidssysteem? Moeten zij geen solidariteit tonen tegenover de resterende werkende bevolking door bijvoorbeeld ook te gaan werken?

Je kunt geen camionette van een loodgieterbedrijf of schrijnwerkerij voorbij zien rijden of er staat op: personeel gezocht.
Wijd daar eens wat aandacht aan, zolang de 1 mei viering nog bestaat.

Laat de volgevreten vakbondsbestuurder die bij ‘spontane’ stakingen roept dat ze meer geld voor minder werk of betere arbeidsvoorwaarden willen, met een procentje hier en een toelage daar, in z’n megafoon ook eens brullen dat ook ‘zij’ mogen solliciteren voor één van de 7000 openstaande vacatures!

Toen de Dag van de Arbeid in de vorige eeuw werd ingevoerd, ging het nog ergens over. Arbeiders werden geknecht en door de Franstalige bourgeoisie als een soort werkvee gebruikt en ingezet. Terecht dat men daartegen in opstand kwam.
Ik geloof niet dat een dergelijke uitbuiting nu nog van toepassing is in Vlaanderen.

Te pas maar vooral te onpas wordt nog steeds met rode vlaggen gewapperd. Bij wijze van eerbetoon aan de mensen die nog écht moesten knokken voor haard en huis.
Wie er nog wél volop zijn: salonsocialisten.
Zij die zich verrijken door in allerlei beheersorganen te zetelen zoals bij Dexia o.a.

Het Nederlandse tijdschrift Elsevier schreef onlangs dat de charismatische ex-SPD bondskanselier Gerhard Schröder nu z’n zakken vult bij de stinkende Russische energiereus Gazprom, met goedkeuring van ex-KGB vriend Vladimir Poetin. Een beter voorbeeld van kaviaarsocialisme kan men niet vinden. Of het zou De Batselier moeten zijn?

Di Rupo trok de aandacht op het ‘gevaar van de staatshervorming’ en wees erop dat Brussel proportioneel het meest bijdraagt tot onze rijkdom. En dat ‘Wallonië in een nabij verleden nog heel het land voedde’.
Een leugen die in stand wordt gehouden door Wallonië, want sociale zekerheid werd maar pas op het eind van WOII ingevoerd en op punt gezet in de jaren ’60.
Voor die tijd waren de Vlamingen ook al met 2 miljoen meer.
Zes miljoen Vlamingen die, terwijl ze dood vielen van de honger, altijd braaf belastingen hebben betaald, en wie van geen hout pijlen wist te maken moest naar Wallonië trekken om daar te gaan werken.
Die Vlamingen integreerden trouwens in amper één generatie want zij kregen geen faciliteiten noch andere voordelen.
De jarenlange uitzichtloze geldverspilling door steeds weer geld te pompen in de ten dode opgeschreven Waalse mijn-en staalindustrie werd niet door Wallonië betaald maar door Vlaanderen. In zijn verdere toespraak viel Di Rupo zwaar uit naar Yves Leterme voor wie hij toch niet echt bang hoeft te zijn. Een sterk staaltje van ’Schone Schijn’ voor de eigen achterban.

Het Vlaams Belang hield het sober op de 1-mei viering in Bazel (Kruibeke). Na een bloemenhulde aan het standbeeld van Amedee Verbruggen - frontsoldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog en ook ‘de kasseilegger van de Vlaamse Beweging’ genoemd - volgde een toespraak van volksvertegenwoordiger Guy D’haeseleer, lijsttrekker van de Oost-Vlaamse Kamerlijst.
D’haeseleer stond onder meer stil bij de onwettige vakbondspraktijken die het Vlaams Belang aan het licht bracht.
Het standbeeld moest door de technische dienst van de gemeente Kruibeke eerst ontdaan worden van een soort piepschuim dat vandalen de nacht tevoren over het beeld hadden gespoten.
Verdraagzamen waarschijnlijk.
Een groot deel buiten gegooide vakbondsleden waren aanwezig. Eén van hen, een meisje van Italiaanse afkomst nam het woord en richtte zich tot vakbondsbazen De Leeuw (ABVV) en Cortebeeck (ACV). “Als u wil werken met geld van alle Vlamingen, dan moet u er ook zijn voor álle Vlamingen. Hoe kan u nu voluit de kaart van de werknemers trekken, wanneer u tegelijk uit de hand van de politieke partijen eet die verantwoordelijk zijn voor de problemen van diezelfde werknemers.”
Zij pleitte voor niet politiek gebonden vakbonden die opkomen voor de rechten van alle werknemers.
De slottoespraak van Frank Vanhecke was in de eerste plaats een eresaluut aan de afgelopen vrijdag overleden Karel Dillen. Vanhecke herinnerde aan de grote verdiensten en de jarenlange idealistische inzet van de Vlaams Blok-stichter en vroeg de aanwezigen bij het begin van zijn toespraak om enkele ogenblikken stilte in acht te nemen.Frank Vanhecke pleitte ook voor hogere pensioenen. Een verhoging met 15% kost de staat amper 1,2 miljard en is nog geen derde van wat er jaarlijks aan miljardenstroom naar Wallonië gaat.



Categorie: